WAAROM EEN FOTO ERTOE DOET Twintig jaar terug. In één klap. De bergtop. Die wind. Zout dat aan je lippen plakt. Golven die op de kade beuken alsof ze ruzie hebben. Thuis. Die geur van stoofpot in de deuropening van dat huis dat er niet meer staat. Je bent er weer. Meteen. Alles. Niet in je hoofd. In je lijf. Je voelt de kou. De geur. Je hoort de stilte tussen jou en die ander. Die stilte die alles zei. Niemand hoefde iets. Het was gewoon. Jij daar. Toen. Echt, voordat elke instructie om 'deze kant op te kijken' je heden brak. Foto’s zijn meer dan pixels. Het zijn bewijzen. Dat je leefde. Dat het er was. Dat jij er was. Daarom maak ik foto's. Zodat het blijft. Ook als jij het vergeet.
— Laura Hoekman
Fotograaf