Tien jaar later, wanneer ik die ene foto weer zie, zie ik niet zomaar een beeld. Nee, ik wordt direct teruggevoerd. Net alsof ik er weer ben: op die door de wind geteisterde bergtop, of naast de zacht klotsende golven op dat zonovergoten strand, de warmte in mijn huid trekkend. Ik sta weer in die vertrouwde deuropening, de geur van toen die altijd nog in de lucht hangt. Ik voel weer wat ik toen voelde — die onvervalste vreugde van het moment, de stille tevredenheid die we deelden, de diepe liefde — voordat elke instructie om “deze kant op te kijken “ je heden ontbrak.